Vrijdagavond 28 augustus,
Hallo caprioolvrienden,
We zijn weer enkele dagen thuis. Het waren weer heel intense ontmoetingen die we mochten hebben in Ethiopië. Ontmoetingen met mensen en kinderen die
In doffe ellende proberen te overleven. Mensen die toch nog hoop uitstralen en die de kansen met beide handen grijpen. Het waren heel diepgaande gesprekken,
confronterend met onszelf. Waarom moeten zij zo leven en hebben wij hier alle kansen. Wat waren de ontmoetingen mooi. Wanneer wij samen met de verantwoordelijke
Wondu, spraken met onze kinderen waren ze ongelooflijk fier dat ze een nieuw leven hebben. Nog altijd heel hard, maar bereid om te knokken.
En wanneer ik met drie caprioolkinderen sprak op straat, moest ik toch even slikken. Drie gewezen rioolkinderen, alle drie ongeveer vanaf hun 5de in de riolen, twee van hen zijn
gehandicapt, zeg maar kreupel. Een van de twee is een echte verkoper en doet geen slechte zaken in het verkopen van boeken. Bij het afscheid nemen wenkt hij mij en zegt heel
stil dat hij zo blij is met dit nieuwe leven en dat hij ook voor zijn andere twee caprioolvrienden zal zorgen alsof het zijn broers zouden zijn.
kreupel, ooit in de riolen overleeft en dan nog bereid zijn om zich te engageren om voor anderen te zorgen.
Ook voor onze kinderen waren het ongewone momenten. De eerste paar dagen waren ze toch maar stil, maar naarmate het vorderde waren ze vrienden geworden met onze
CAPRIOOLKINDEREN. Ze waren ook heel blij met de ontmoetingen met de kinderen van de jeugdbeweging Wondata om maar te zwijgen van de ontmoetingen
met de HIV kinderen van Little Heaven. Samen met de kinderen, al dansend en blij om elkaar te mogen ontmoeten en te lachen. Soms met vragen om zoveel ellende
en de laatste dagen vroegen ze zelfs “volgend jaar komen we toch terug”.
Wat was het fantastisch om samen met alle kinderen een Ethiopisch lied te zingen met Gunther.
Ook heel hartelijk dank aan al de mensen die we mochten ontmoeten, mensen van Siddartha, brothers of good work waar we mochten verblijven en die voor onze kinderen
toch een plaats waren van even tot rust komen. Ook dank aan Gunther en Lena, Peter Houdmeyers van de muziekschool en nog zovelen anderen.
Het was fijn om even samen op weg te gaan, het was fijn om te zien dat toch nog velen bereid zijn om zich in te zetten voor de zwakken van onze maatschappij.
Dank.
Hopelijk mogen we ons engagement blijven verder zetten, een engagement dat er enkel op gericht is om hen een beetje te helpen die zoveel geluk niet hadden om
toevallig niet hier maar ginder geboren te zijn.
En hopelijk kunnen wij jullie in het najaar ontmoeten op een van de concerten www.theatertournee.be
Hartelijke groet,
Katrien en Eddy
Geen opmerkingen:
Een reactie posten