Hallo caprioolvrienden,

Het is nu ongeveer 23 uur, en we zijn bijna klaar met het pakken.
Even pauseren om een eerste berichtje te maken op onze blog die eens te meer werd in elkaar

geflanst door Filip Serbruyns. Nog eens bedankt Filip.

Sinds ongeveer 8 jaar zijn we nu actief met onze CAPRIOOLKINDEREN en ondertussen is het eigenlijk

een deeltje van ons leven geworden.
Ik ben dan ook heel blij dat we morgen voor de eerste keer samen met onze drie kinderen de trip

naar Ethiopië aanvatten. Het zal vooral voor onze twee kleinsten, Eva en Maren, een hele belevenis worden.

Ze zullen ook beter begrijpen waarom hun mama en papa zoveel met de caprioolkinderen bezig zijn......

En het zullen weer fijne ontmoetingen worden, vooral kijk ik uit naar de ontmoeting van Assarat. Het is ondertussen

meer dan 7 jaar terug dat wij hem mochten ontmoeten. Hij was toen ongeveer 12 jaar en had al meer dan

5 jaar op straat en in de rioolen doorgebracht.
Toen ik hem de eerst maal ontmoette kroop hij spontaan in mijn nek en begon te jongleren met zijn circusballetjes.
Vandaag heeft hij zijn eigen zaakje........stel je voor.
Hopelijk kunnen wij jullie de volgende dagen soms een berichtje zenden. Ik zeg soms omsat wij enkele dagen

in het binnenland zitten en omdat er maar om de twee dagen electriciteit is.


Wij gaan stilaan stoppen en de laatste hand leggen aan onze valiezen, we hebben ongeveer 150 kg kleren mee

en ook veel knuffels, ze zullen ons graag zien komen en wij zien hen graag tegemoet. Tot binnenkort.

Eddy met de groeten van Katrien, Ruth, Eva en Maren